Gratis laden op het werk: hoe zit dat fiscaal?

Steeds meer werkgevers bieden laadpunten aan op het werk. Daarbij komt regelmatig de vraag naar voren: mag een werknemer zijn privé elektrische auto eigenlijk gratis opladen?

Op het eerste gezicht lijkt dat misschien logisch. Maar als een werknemer met een benzineauto naar het werk komt, krijgt die meestal ook geen gratis tank brandstof mee. Waarom behandelen we elektriciteit dan anders?

Fiscaal zit daar ook een belangrijk punt.

Wanneer een werknemer zijn privéauto gratis oplaadt bij de werkgever, ziet de Belastingdienst dit in principe als een voordeel uit de dienstbetrekking. Met andere woorden: het kan worden aangemerkt als loon in natura. De normale nihilwaardering voor voorzieningen op de werkplek geldt hiervoor niet zomaar. Kennisgroepen Belastingdienst

Kan gratis laden dan helemaal niet?

Dat kan zeker wel. Een werkgever kan het voordeel bijvoorbeeld aanwijzen binnen de werkkostenregeling (WKR).

Binnen de WKR heeft een werkgever een bepaalde vrije ruimte waarin vergoedingen en voordelen belastingvrij kunnen worden gegeven. In 2026 bedraagt deze vrije ruimte 2% over de eerste €400.000 van de fiscale loonsom en 1,18% over het meerdere. Wordt de vrije ruimte overschreden, dan betaalt de werkgever 80% eindheffing over het bedrag boven die grens. Belastingdienst

Daarom is het verstandig om als werkgever goed na te denken over hoe het laden van privéauto’s wordt ingericht en geregistreerd.

De interessante vraag blijft dus:

Is gratis laden van een privéauto gewoon een extra service aan werknemers, of moet je het net zo behandelen als het gratis verstrekken van brandstof?

Met een beheersplatform zoals Plugfuse kun je inzicht houden in wie laadt, hoeveel er geladen wordt en welke tarieven daarbij horen.